Saturday, December 20, 2014

My country India bharat - poem

II दूर माझा सुजलाम देश II 

प्रेमळ माझे बाबा आई 
तशीच माझी खट्याळ ताई 
माणसे आपली दूर दूर 
मनी माझ्या हीच हुर हुर II१II 

रक्ताची नाती आपली 
प्रेमाची  देती  सावली 
आठवण त्यांची मनात भरली 
प्रतिमा त्यांची उरात कोरली II२II 

तुम्हाविना मज करमत नाही 
काही मजला उमजत नाही 
तुमची जर का साथ नाही 
या  पैशाची  किंमत  नाही  II३II 

पैसा  पैसा  आणि  पैसा 
याच्याविना कोण बोले कैसा 
पाण्याविना का जगेल मासा ?
पैशाविना का जमेल माणसा ? II४II 

काळा पांढरा अरबी झगा 
म्हणती इथे शिस्तीत वागा 
चकाचक रस्ते मॉल मस्त 
नवीन गाड्या, पेट्रोल स्वस्त II५II 

आज मी इथे उजाड परदेश 
दूर माझा सुजलाम देश 
इथली तप्त भूमी वाळवंट 
दूर आप्त हीच मनी खंत II६II 


लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.
पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१
भ्रमणध्वनी - ९००४२३०४०९           

ekach pyala - only one glass - poem

II एकच प्याला II

दारू प्यायला, पिऊन झिंगला
तोल त्याचा गेला, झेकांडीत पडला 
म्हणे घेतो मी , एकच प्याला  II१II

मातीत मळला, चिखलात माखला 
गटारात भिजला , नख शिखांत ओला 
म्हणे घेतो मी , एकच प्याला  II२II

घाणीत लोळला , उतारावर घसरला 
घरंगळत गेला , पडला उठला पडला 
म्हणे घेतो मी , एकच प्याला  II३II

दारावर धडकला , घरात घुसला 
बायकोशी भांडला , हात उगारला 
म्हणे घेतो मी , एकच प्याला  II४II

कीडणीस मुकला , तरीही प्यायला 
भिजवूनी गळा , बायको मुला बाळां 
म्हणे घेतो मी , एकच प्याला  II५II

खूपच प्यायला , धाडदिशी कोसळला 
प्राणांस मुकला , मेला तो मेला 
म्हणे पेला मी , एकच प्याला  II६II

लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.

पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१
भ्रमणध्वनी - ९००४२३०४०९           

village and city - poem

|| गांव आणि शहर ||

शहरात शोधावे लागते एखादे झाड 
गावात बघावे तिकडे माडच माड ||१||

शहरात असते शुद्ध क्लोरिनचे पाणी 
गावात असते निर्मळ झ-याचे पाणी ||२||

गावात मिळते गाईचे धारोष्ण शुद्ध दूध 
शहरात मिळते प्लास्टीक पिशवीतले दूध ||३||

शहरात गाडी धुवायला पिण्याचे पाणी असते 
दुष्काळी गावात प्यायला गढूळ पाणीही नसते ||४||

गावात शुद्ध हवा आणि ऑक्सिजन भरपूर 
शहरात अशुद्ध हवा , धुळीसोबत असतो धूर ||५||

लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.
पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१

|| माणूस शिक्षा भोगतो आहे ||

|| माणूस शिक्षा भोगतो आहे ||  

डम्पिंगवर कचरा साठला 
कचरा इथे जळतो आहे
श्वास इथे पुरा घुसमटला
धूर सर्वत्र पसरतो आहे ||

कचरा जळला, लागली आग
धूर विषारी हुंगतो आहे
आगीची पृथ्वीस,लागली धग
माणूस शिक्षा भोगतो आहे || 

आला जो आड वृक्ष कापला
मस्त शहर विस्तारत आहे
गावातला माड तोही कापला
बिनधास्त शहर वसत आहे || 

भेटवस्तू देऊनी एक तुळस
वाढ दिवसाला द्यावी शुभेच्छा
निसर्ग जपण्यास नको आळस
शुद्ध हवा मिळो हिच इच्छा ||

लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.
" वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१
भ्रमणध्वनी - ९००४२३०४०९           

स्व. श्री राजीव दिक्षित ह्यांचे विचार - Rajeev Rajiv dixit dikshit

नमस्कार ,
मागे मी दोन पानी ''चिमणीची कथा , चिमणीची व्यथा'' हि आपल्या संस्थेशी संबंधित कविता 
पाठविली होती , मला माहित आहे (मागे माझे इमेल संभाषण झाले होते ) कि आपल्या संस्थेचे मराठी / हिंदी अंक 
फार कमी संख्येत प्रकाशित होतात , पण हि विषयाला अनुकूल असलेली कविता असून सुद्धा 
प्रकाशित झाली नाही हेच आपल्या समाजाचे दुर्दैव आहे , इंग्रजीत अंक जास्त प्रकाशित होतात त्याचा 
उपयोग काय ? कारण काही ठिकाणी स्थानिक पातळीवर जेव्हा काम करणे जरुरीचे आहे 
तेव्हा तुम्हाला स्थानिक भाषेतच ते मांडावे लागते , पण बऱ्याच सामाजिक संस्थांची आज हीच अवस्था आहे 
कि त्यांना एक तर परदेशातून देणग्या येतात , त्यामुळे त्यांचे साहित्त्य हे जास्त करून इंग्रजीत प्रकाशित होते 
आणि त्या संस्था मात्र स्थानिक पातळीवर काम करतात असे दाखवतात , ह्या बाबतीत स्व. श्री राजीव दिक्षित ह्यांचे 
विचार ज्यांना पटतात त्यांना कळेल मला काय म्हणायचे आहे ते ! वर्ल्ड बँकेच्या (अमेरिकेच्या ) दबावाखाली सर्व देशच  
दबलेला आहे तिथे अशा संस्था आणि माझ्यासारखे सामान्य माणसे काय करणार ? 
सत्ता बदल होतात आणि सामान्य माणसाच्या जीवनात त्याचा काहीच फरक पडत नाही हेच खरे.  

नशीब कि आता शेतकऱ्यांना सावध करून नैसर्गिक शेणखत वापरूनच नैसर्गिक शेती करावी ह्याचा प्रसार होत आहे 
रासायनिक खतानी थैमान घातले ज्यामुळे पक्षांसकट सर्व जैव साखळी धोक्यात आली होती / आहे 
पण वेळीच सावध झाल्यमुळे तो धोका टळेल / कमी झाला आहे, पण हे काम ज्या सामाजिक संस्थांनी 
करायला हवे त्याऐवजी काही नि:स्वार्थी समाज सेवक हे काम करत आहेत. आणि पक्षी प्राणी माणूस ह्या  
जीव साखळीला विषारी पर्यावरणापासून वाचवत आहेत , सोबत जोडलेल्या लिंकवर ध्वनी चित्रफिती पहाव्यात 

लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.
पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१

अशांतीच्या मार्गावर जग चालले आहे.

अशांतीच्या मार्गावर जग चालले आहे. 
१० डिसेंबर रोजी मानवाधिकार दिन आहे. 
खरे म्हणजे आपल्या ऋषी मुनींच्या संस्कृतीला अनुसरून विचार केला तर माणसाच्या मुलभूत गरजा आणि त्या मिळण्याचा 
अधिकार हा प्रत्येक मानवाला आहे , आणि त्याला सर्व जगाने प्राधान्य दिले गेले पाहिजे , पण आज असे चित्र दिसत नाही 
आज २०-३० टक्के जनता ज्या सुख सुविधा उपभोगते त्या उरलेले ७०-८० टक्के सामान्य माणसाला मिळत नाहीत 
पण ते एका अर्थी चांगलेच आहे कारण हा जो 30 टक्के समाज जे सुख समजतो ते खरे सुख नसतेच हे जेव्हा माणूस 
आजारी पडतो तेव्हा त्याला कळते , आजारी पडल्यावर माणसाला विचारा तुला हिऱ्याची अंगठी हवी ,आलिशान गाडी 
एटीएम मशीन , विमान प्रवास , ३० व्या मजल्यावर घर इत्त्यादी हवे का ? 
तो म्हणेल नको मला आधी आजारातून बरे होउदे , आणि हेच मुख्य तत्व आपल्या ऋषी मुनींनी सांगितले आहे 
कि शरीराच्या गरजा कमीत कमी ठेवा म्हणजे सर्व समाज आणि जग सुखी होईल , आणि आज तेच दिसते आहे 
मुलभूत गरजा शुद्ध स्वरुपात जपण्याचे सोडून अन्य चंगळ वादाच्या , उपभोगाच्या 
वस्तूच्या गरजा माणसाने वाढवून ठेवल्या आहेत त्यामुळेच आज प्रदूषणाचा विळखा जगाला पडला आहे 
आणि त्यात माणसाचे मरण होत आहे तरी तो आज सुधारायला तयार नाही , त्यामुळे माणसाच्या मुलभूत 
गरजा शुद्ध पाणी , हवा आणि अन्न हेच आज अशुद्ध प्रदूषित झाले आहे , शरीर ठीक राहिले तर ह्या वरच्या गोष्टी 
माणूस उपभोगणार , हे लंगोटी लावून जीवन जगणाऱ्या लोकांना चांगले कळू शकते , ह्याचा अनुभव मी स्वतः नर्मदा 
परिक्रमा करताना घेतला तेव्हा १०० टक्के पटते . तिकडे अजून माणुसकी जिवंत आहे , कोणी असे म्हणत नाही हि जमीन 
माझी वगैरे , ते म्हणतात जमीन देवाची , पाणी देवाचे , ऊन देवाचे मी फक्त शेतात राबतो हजार दाणे पेरतो आणि मग 
देव लाखो दाणे निर्माण करतो , मग त्यावर माझा अधिकार कसा ? म्हणून तिथे सर्वाना अन्न दान मोफत 
केले जाते , पण ह्या तिकडे टिकलेल्या आपल्या विचाराच्या संस्कृतीवरहि आता धरणे बांधून हल्ला होऊ पाहतो आहे 
धरणे बांधून नदीचे पाणी सरकार अडवणार , विकणार . आणि मग ह्याची सत्ता कोणाकडे ह्यासाठी लढाया,
हे कोण करतय तर जागतिक बँक (अमेरिका इत्त्यादी देश )
देवाला विकत घ्यायला आणि विकायला निघालेत असे म्हणणे योग्य ठरेल कारण आपली संस्कृती सर्वा भूती परमेश्वर मानते   
पाणी म्हणजे , नदी म्हणजे आपण देवता मानतो. शांतीचा मार्ग सोडून अशांतीच्या मार्गावर जग चालले आहे. 

लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.
पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१
भ्रमणध्वनी - ९००४२३०४०९           

swatantrya veer vir savarkar sawarkar - poem

II स्वातंत्र्यवीर सावरकर II

स्फूर्ती देई त्यांना भारतमाता
उलथवीण्या ब्रिटीशांची सत्ता 
त्यांनी उठाव केला होता 
जयहिंद नारा दिला होता II१II

देशभक्तीची मुखी झळाळी 
गोऱ्यांविरुद्ध मूठ आवळली 
जहाल मतांनी केली खेळी 
प्रतीकारांची ठिणगी टाकली II२II

लढण्याचे केले ज्यांनी धाडस 
अगम्य होते त्यांचे साहस 
स्वातंत्र्याचा घेतला ध्यास 
लढूनी प्रयत्न केले खास II३II

शत्रुविरुद्ध सामोरी तत्पर 
उभे ठाकले जे कणखर
लढले ते अत्त्यंत प्रखर 
मराठी शूर वीर सावरकर II४II

होती स्वातंत्र्याची अपेक्षा 
विसरले तहान आणि बुभुक्षा 
शत्रूने ठोठावली त्यांना शिक्षा 
काळे पाणी भोगली शिक्षा II५II

घाव झेलले किती छातीवर 
मातेसाठी उदार जीवावर 
लढले अखंड ते रात्रौप्रहर 
स्वातंत्र्य अखेर पाहिले भूवर II६II

लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.
पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१
भ्रमणध्वनी - ९००४२३०४०९