पर्जन्यदेवा का रे रुसलास ?

अरे पावसा पावसा, का रे रुसलास आता ?

वाट पाहूनि तूझी, शेतकरी हा रे थकला 

तू येणार म्हणुनी, नांगर चालविला होता 

कोवळा अंकुर भुईत, पाण्याविना सुकून गेला ||१||

शेतक-याला एक, आशेचा किरण होता 

सरलेल्या ढगामधे, आशेचा किरण विरला

आभाळ भरलें होते, अंधार दाटला होता

भरलेल्या ढगांना, वारा दूर घेऊन गेला ||२||

चोच उघडूनी इथे, चातक बसला होता 

तहानलेला चातक, वाट पहात बसला 

शेतकरी कर्जामधे, आहे डूबला पुरता 

तोंड दावूनी नुसते, पाऊस पळून गेला ||३||

कर्ज फेडता फेडता, दमछाक झाली आता 

पहा पाऊस पाऊस, किती निर्दयी झाला

शेतकरी म्हणतो आहे,कोणाकडे पाहू आता 

वरुण राजाच स्वये, पाठ तो दावून गेला ||४||

हप्त्यासाठी एकच वेळ, शेतकरी जेवत होता 

आता पोटाला त्याच्या, पुरता चिमटा बसला 

शेते कोरडी पडली, जमिनीला पडला तडा 

महागाई जाऊन भिडली, सर्वत्र गगनाला ||५||

विहिरीला नाही पाणी, अंगणात नाही सडा

आधीच दुष्काळ होता, त्यात तेरावा आला

गुरेढोरे तहानली ती, घसा पडला कोरडा 

पक्षांना दाणा नाही, पर्जन्यदेवा का रे रुसलास ||६||

हजारो लाखो कोटी, मदत होईल जाहीर आता

तरी प्यायला पाणी नाही, शेतकरी आहे भूकेला

पाठ फिरवू नकोस तू , थोडा तरी बरस आता 

धरणात या पाऊस पडूदे, प्रार्थना माझी देवाला ||७||

मुंबईतला माणूस तोही, चिंतातूर बसला 

शहरवासी तोही थकला, घाम गळुनी आता 

लोकल मधे लटकून, महागाईने त्रस्त झाला 

तलाव गेले खोल, पाण्याची पडली चिंता ||८||

लेखक / कवी - सुरेश पित्रे.

पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 

चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१

भ्रमणध्वनी - ९००४२३०४०९           

Email ID - kharichavata@gmail.com