Tuesday, August 19, 2014

GOVINDA KAVITA GAJAL

नमस्कार ,
दरवर्षी प्रमाणे ह्या वर्षीही गोविंदा जखमी होणे , मरणे हे प्रकार झालेच आहेत त्यावर 
आधारित गजल प्रकारातील हि कविता छापण्यासाठी देत आहे - सुरेश पित्रे 

''गोविंद'' त्याला भेटेल का? 

कायदा इथे आहे तरीही   
डीजेंचा डणडणाट आहे 
गोविंदा इथे जखमी तरीही 
उत्सव हा जोमात आहे II१II

हात पाय मोडले तरीही 
उत्सव जल्लोशात आहे 
गोविंदा तो मरतो तरीही 
होश इथे कोणाला आहे ? II२II

जीव मुलाचा जातो तरीहि 
पैशाचा लोभ संपत नाही ?
पोटचा मुलगा मरतो तरीही 
बाप विम्याचे हिशोब पाही? II३II

प्रेक्षक दुरून खेळ पाहतो  
गोविंदा वरून पडतो आहे
सामान्य हा माणूस मरतो
समाज इथे नुसताच पाहे II४II

ह्यांचा एक दिवसाचा खेळ 
दरवर्षी नित्त्य नेमेची आहे 
आयुष्यभर हा भोगतो खेळ 
गोविंदा जो जायबंदी आहे II५II

डोके फुटते तरीहि ह्यांच्या  
डोक्यात शिरत नाही का ? 
गोविंदा वर पोचला तरी 
''गोविंद'' त्याला भेटेल का? II६II

डीजेचा डणडणाट तरीही 
भजन कानात शिरले नाही  
थंड पाण्यात नाहला तरी 
खऱ्या भक्तीत भिजला नाही II७II

रंगात ह्या रंगला तरीही
रंग भक्तीचा कळला नाही 
फुलांनी हंडी सजली तरीहि 
भक्तीचा सुगंध कळला नाही II८II

डीजे तालावर नाचला तरी 
कृष्णाचा ताल कळला नाही  
दही हंडी उंच बांधली तरी
बुद्धीची उंची वाढली नाही II९II

भिंती ह्या हादरल्या तरीही 
ध्वनीक्षेपक दणाणत आहे 
कान पार किटले तरीही 
डिस्को दणक्यात चालु आहे II१०II

कायदा इथे असला तरीहि 
पाळणारे सभ्य कोण आहे ?
गोविंदाचा जीव गेला तरीही 
जोर धन दांडग्यांचा आहे II११II

लेखक / कवी  - सुरेश पित्रे.

Saturday, August 2, 2014

कविता - नैसर्गिक आपदा

नमस्कार ,
माळीण गावात दरड कोसळून पूर्ण गावच गाडले गेले 
हि अत्त्यंत वाईट घटना घडली ती शब्दबद्ध करून 
लिहिलेली कविता ,

  II नैसर्गिक आपदा II

पाऊस धो धो पडला 
डोंगर तो धसला 
भसा भस कोसळला 
चिखल खाली वाहला II१II

गाढ होते सगळे  
गाव ते हो झोपले 
घास करुनी गावाचा 
भूमीने तो गिळला II२II

माळीण गांव भूमीत 
गेले कसे ते गाडले ?
फक्त नाव शिल्लक  
सारे भूमीत संपले II३II

निसर्गाचा कोप हा 
गावावर जाहला 
शेकड्यावरी मृतांचा 
आकडा तो पोचला II४II

किती रे तोडशील 
वृक्ष झाडे संपदा ?
किती रे सोसशील   
निसर्गाची आपदा II५II

संसार होता थाटला  
दैवाने हा उधळला 
जीवनाचा डाव हा 
क्षणात काही संपला II६II

महाभूताने क्षणात  
कार्यभाग साधला 
पाहुनी ते दृश्य सारे 
जमाव सुन्न जाहला II७II

दुःखाचा रंग हा    
आसमंती दाटला 
जन सागर इथे हा
मदतीस धावला  II८II

प्रगतीच्या ह्या भरात 
माणूस का विसरतो ? 
निसर्गास नित्य आपण 
किती किती शोषतो II९II

माणसाचा जीव आज 
किती क्षुद्र जाहला 
मदतीचा आकडा तो 
काही लाखात मोजला II१०II

लेखक / कवी - सुरेश पित्रे.

पत्ता- " वैद्य सदन ", पहिला मजला, राघोबा शंकर रोड, 
चेंदणी, ठाणे (पश्चिम) , पिन कोड क्र. - ४००६०१
भ्रमणध्वनी - ९००४२३०४०९